ใคร ๆ ก็พลาดกันได้ครับ แต่ถ้ายอมรับความจริงได้เร็วว่าเราพลาด เราก็จะหาทางออกได้เร็วกว่าการแถไปเรื่อยเปื่อย ไม่ยอมรับความจริงว่าความผิดพลาดมันเกิดขึ้นแล้ว
แล้วยิ่งในสถานการณ์ที่เราต้องสู้กับอะไรหลายอย่างที่เราไม่คุ้นเคย ยิ่งเก็บความผิดสะสมเอาไว้ จากเรื่องเล็ก ๆ จะกลายเป็นเรื่องใหญ่ไปโดยไม่รู้ตัว ถึงตอนนั้นแล้วจะมายอมรับผิด อาจจะไม่มีคนสนใจ เพราะปัญหาที่เจอมันใหญ่เกินกำลังไปแล้ว
ยอมรับความผิดพลาด ไม่เหมือนกับการยอมแพ้นะครับ ผลลัพธ์มันคนละเรื่องกัน
การยอมรับความจริง คือการมองให้ออกด้วยว่าผลกระทบมันคือแค่ไหน แล้วถ้าไม่โลกสวยเกินไป เรื่องบางอย่างที่ผิดพลาดไป มันก็เอาคืนกลับมาไม่ได้ โอกาสก็อาจจะไม่มีให้เราอีกแล้ว
ท่องให้ขึ้นใจอีกเรื่องว่า ไม่ใช่ทุกความผิดพลาดที่เราจะขอโอกาสกลับไปลองใหม่ได้ ไม่ใช่ว่าคนให้เค้าใจไม่กว้างพอ แต่เค้าเองก็อาจจะเจ็บพอ ๆ กับเราแล้วไม่เหลือพื้นที่ให้เราไปทำให้เค้าเจ็บต่อได้อีก
แล้วสิ่งที่เราควรทำคืออะไร
เดินหน้าต่อแล้วใช้ความผิดพลาดนี้เป็นบทเรียนที่เราไม่ควรจะเรียนมันซ้ำอีก ถ้าเราโชคดีได้โอกาสแก้ไขข้อผิดพลาด กับคนที่เราทำผิดไปแล้ว ก็อย่าดีใจจนคิดไปเองว่าเราทำอะไรกับเค้าก็ได้ เพราะมันอาจจะไม่มีโอกาสครั้งต่อไปอีก
อย่าขอโอกาสแก้ตัวพร่ำเพรื่อ เมื่อเรารู้อยู่แล้วว่าสิ่งที่เราทำมันผิด แล้วยิ่งรู้ตัวและยอมรับความจริงว่าเราทำผิดเร็วแค่ไหน ทางออกของปัญหาอาจจะไม่ง่าย แต่ก็ดีกว่าเดินเบลอ ปล่อยมึนจนปัญหามันใหญ่และทำร้ายใครต่อใครไปเรื่อย ๆ นะครับ
หลาย ๆ ปัญหาเกิดที่ตัวเรา ก็ต้องแก้ที่ตัวเรานะ
#HRTheNextGen
#มนุษย์เงินเดือน #HR2021